Aankomst Istanbul.

We zijn in Istanbul en sluiten onze fietsreis hier tijdelijk af met een hele mooie tussenstand: onze kilometerteller sprong bij aankomst in de stad op 17.000 kilometer. Dat is een mooi getal om een winterstop te gaan houden. We hebben vanaf 2 maart 17.000 hele mooie, fijne, bijzondere en vaak ook hele indrukwekkende kilometers gereden. Ze zitten in ons hart en zullen ons de komende weken, als we tijdelijk niet fietsen, zeker verwarmen!! Een ding weten we zeker: dit smaakt naar meer, we willen zo graag nog veel meer van de wereld ontdekken op onze fiets……….

En daar gaan we op wachten, we hopen in dat opzicht op een beter 2021. Hopen dat de wereld weer open gaat, dat de mensen elkaar weer kunnen en mogen ontmoeten en dat we samen beseffen dat we niet zonder elkaar kunnen op deze prachtige aarde. Hopelijk is dat de leerschool van 2020; dat we niet vanuit angst maar vanuit liefde gaan leven. Reizen geeft zoveel levensgeluk en wijsheid, zoveel tolerantie en zoveel mooie sociale contacten. Laten we dat nooit verliezen!

We zijn de laatste 3 weken noordwaarts gefietst. Vanaf het leuke Bodrum, waar we eerst via een bezoek aan de plaatselijke markt, zoveel mogelijk langs de kust omhoog zijn gaan fietsen. We kwamen onderweg langs een camping die nog open was. Tussen de talloze dieren konden we ons tentje opzetten, we kregen bezoek van een ezel, van honden, poezen en ganzen. Wat een gezellige plek. De campingeigenaar wilde graag een foto maken van die mensen die helemaal uit Nederland op de fiets op zijn camping kwamen. We stonden gelijk op zijn Insta account.

Wat zijn er hier in Turkije een olijfbomen en wat is het toch mooi om daar telkens weer doorheen te fietsen. Prachtig al die grijstinten, daar krijg je geen genoeg van. We snappen ondertussen ook waarom er zoveel olijfbomen zijn. Turkije is een groot land met miljoenen inwoners en nu we hier al ruim 3 maanden bivakkeren, weten we dat de Turken altijd olijven eten. Bij het ontbijt liggen ze al op je bordje…

Na weer zo’n dag door de heuvels met prachtige olijfbomen, kwamen we aan in Didem. In Didem zijn we de volgende dag gewandeld naar Temple of Apollo, een enorm tempelcomplex. Het is na het Artemision in Efeze en het Herakleion op Samos de grootste tempel uit de Griekse oudheid. We troffen een strak blauwe lucht en genoten van de indrukwekkende tempel.

En toen kwamen we 30 november aan in Selcuk. Ons rondje Turkije is compleet: 17 september waren we ook in Selcuk en nu, ruim 2 maanden later, zijn we weer in Selcuk met bijna 5.000 Turkse fietskilometers op de teller. Wat zijn we een ervaring rijker en wat zijn we gaan houden van dit prachtige land met zijn indrukwekkende culturele erfgoed. Wat hebben we veel prachtige plekken kunnen bezoeken waar we anders waarschijnlijk niet aan toe waren gekomen. En wat hebben we genoten van de ongelofelijke gastvrije bevolking: van de ontelbare kopjes cay, van het heerlijke eten wat we steeds toegestopt kregen voor onderweg, van de mooie ontmoetingen en bijzondere gesprekken; veelal met handen en voeten maar niet minder indrukwekkend. Het heeft ons basic bestaan op de fiets ongelofelijk gevoed!

Omdat het nog steeds prima fietsweer bleef, besloten we om verder noordwaarts te fietsen. Zolang mogelijk genieten van het leven op de fiets! Helaas besluit de Turkse regering begin december de regels ten aanzien van de Covid aan te scherpen. De restaurants, campings en parken worden allemaal gesloten. Dat maakt het er niet makkelijker op. Kamperen zal daardoor niet meer lukken. We zullen moeten proberen hotelletjes te vinden met een keukentje of een balkon zodat we op ons gaspitje nog wel zelf kunnen koken. De restaurants hebben take-away; je mag de bestelling alleen telefonisch doorgeven en dan wordt het eten bij je kamerdeur afgeleverd. Dat vinden we niet leuk dus we proberen zoveel mogelijk zelf te koken. Tevens is een avondklok, na 21.00 uur mag niemand de straat meer op. En in de weekenden is er een totale lockdown. Dat betekent dat we op zaterdag en zondag niet meer kunnen fietsen. Helaas moeten we onze reis daardoor meer gaan plannen omdat we in de weekenden graag op een leuke plek willen zitten. Maar we zijn ook blij dat we toch nog 5 dagen kunnen blijven fietsen. Het eerste lockdown weekend boeken we een appartementje aan de kust. In een heel klein gehuchtje kunnen we via Airbnb een hele leuke Loft vinden. Dat klinkt ons goed in de oren!

Het is die vrijdag een natte start van de dag. Het water stroomt aan alle kanten over de weg. Goed ingepakt gaan we op pad. Op een gedeelte van de route was een grote bosbrand geweest en de zwarte bomen gaven een bizar, mysterieus beeld tegen de donkere, dreigende luchten. ’s Middags wordt het droog en laden we onze fietsen vol met boodschappen voor 3 dagen. We komen aan in onze Loft en het is een hele rustige plek. Ons balkon heeft uitzicht op zee en we kunnen heerlijk in de tuin zitten. Dat komt wel goed dit eerste lockdown weekend!

Op maandagochtend stappen we weer op de fiets. Heerlijk, wat kun je daar weer van genieten na 2 dagen rust. ‘Binnen zijn’ is iets wat we niet meer gewend zijn de afgelopen maanden. We leven al zo lang buiten, dan is dit echt weer wennen….

We fietsen dwars door grote stad Izmir en van daaruit verlaten we de kust en gaan we de binnenlanden weer in. Daar hebben we weer zin in, na al die weken langs de kust is het leuk om weer op het platteland te fietsen. Die afwisseling blijft erg mooi. Het nadeel van het verlaten van de kust is dat het weer minder wordt. Aan de kust bleef het overdag nog steeds zo’n beetje tussen de 18 en 20 graden, nu moeten we het doen met max. 10 graden in de middag. De ochtenden zijn erg koud dus we gaan goed aangekleed op pad. Alles wat we de afgelopen maanden niet hebben gebruikt komt onderuit onze tassen: thermoshirt, lange fietsbroek, fietsjas, muts en handschoenen. Maar als het zonnetje er ’s middags weer bij komt en wij weer aan het klimmen zijn, moet alles ook weer uit… We blijven ons aan- en uitkleden…..

De herfst is prachtig in de binnenlanden. We fietsen over kleine weggetjes door het authentieke Turkse platteland. We genieten van de mooie uitzichten over de glooiende velden, van de prachtige wijnranken in alle tinten goud en de vers omgeploegde akkers. Van de kleine gehuchtjes met leuke dorpspleintjes, waar de oude mannetjes hun cay drinken. Waar de plaatselijke bevolking ons staande houdt voor een gezamenlijke foto, het blijft steeds ons weer verbazen.

Naast mooie herfstdagen hebben we ook regenachtige dagen…. In de stromende regen staan we langs de kant van de weg als er een auto stopt. De meneer in de auto nodigt ons uit om 2 kilometer verderop te komen opwarmen in zijn apotheek. Wat een geweldig aanbod. We kunnen in deze tijd nergens naar binnen dus we nemen zijn aanbod graag aan! We worden verwend met heerlijke Turkse koffie en krijgen een mooi gesprek. We warmen letterlijk helemaal op! Na een foto in zijn mooie apotheek, krijgen we voor onderweg Turkse pide mee. Wat een verwennerij. Wat wordt zo’n regenachtige dag dan toch weer een mooie dag. We komen met een grote glimlach in Iznik aan.

Vanaf Iznik fietsen we naar Yalova. Daar gaan we met de ferry over naar Pendik. Nog een laatste 30 kilometer naar Kadikoy; gelegen in het Aziatische deel van Istanbul en daar springt onze teller op 17.000 kilometer. We zijn in Istanbul! 9,5 maand onderweg, de tijd is voorbij gevlogen. We kunnen ons niet voorstellen dat het al 18 december is. Maar nu is het tijd om van onze fiets te stappen en een plekje voor de winter te zoeken.

Maar eerst gaan we aankomend weekend genieten van Istanbul. We hadden gehoord/gelezen dat tijdens het lockdown-weekend de toeristen wel de straat op mogen dus zijn we gisteren met de trein naar de wijk Sultanahmet gegaan; in het Europese gedeelte van Istanbul. Het openbaar vervoer ligt tijdens het lockdown weekend niet stil dus we konden op pad. Maar de perrons waren leeg en verlaten. Hoe vreemd op een zaterdag….

Aangekomen in Sultanahmet, konden we in alle rust genieten van de Aya Sofya, Topkapi Paleis en de Blue Mosque. Er was een lekker zonnetje en wat is het dan heerlijk om alles te kunnen bewonderen. Helaas wordt de Blue Mosque gerestaureerd en konden we de wonderschone blauwe tegels binnen niet zien. Maar een super rustige Aya Sofya maakte alles weer goed. Wat een mooie dag!

Vandaag hebben we heerlijk rondgestruind door de kleine straatjes in onze leuke wijk Moda in Kadikoy. Langs alle muurschilderingen en kleine winkeltjes. Alles is gesloten, behalve de bakker en de groenteman, maar toch konden we de mooie sfeer voelen van deze populaire wijk.

Vanaf nu dus onze winterstop. We hopen dat we snel weer mooie reisverhalen kunnen plaatsen, want dat houdt in dat we weer op de fiets zitten! En daar worden wij erg gelukkig van….

Herkese Mutlu Noeller ve birbirimize bol sevgi dolu iyi ve sağlıklı bir 2021 diliyoruz!

Veel liefs van Minggoes & Jacoline

12 gedachten over “Aankomst Istanbul.

  1. Tot dusver heb ik met veel plezier en belangstelling jullie berichten gelezen en de prachtige foto’s bewonderd. Ik hoop dat jullie “gevangenschap” niet lang meer zal duren. Inmiddels is de temperatuur in Istanbul lager dan in Nederland en zal het verblijf daar er mede daardoor toch minder aangenaam op worden. Ik wens jullie toch een prettige kerst met wat lichtpuntjes.

  2. Dag lieve avonturiers,

    Over een ding zal iedereen het eens zijn met elkaar, wat een jaar!
    Ieder heeft dit jaar anders ervaren, voor de een vrolijk en voor de ander verdrietig…

    Voor jullie lieve Mingoes en Jacoline, hoop ik dat het aankomende jaar jullie nog meer mooie avonturen mag brengen. En wat zo leuk is, is dat wij allemaal met jullie mee mogen genieten, heerlijk.

    Hele fijne dagen en een avontuurlijk nieuw jaar gewenst, wees lief voor elkaar, houd vol en blijf gezond!

    Heel veel liefs en dikke kus,

    Soraya Huber

  3. Wat ontzettend mooi om jullie hartverwarmende reisverhalen te lezen. Ik wens jullie ook goede kerstdagen en hoop dat jullie in 2021 met minder beperkende maatregelen op de fiets kunnen en kijk uit naar jullie nieuwe herinneringen😊

  4. Wat een heerlijke verhalen om te lezen. Dank jullie wel daarvoor, ben ik toch een beetje mee aan het fietsen. Ik heb rondom de Kerstdagen een paalwoning gehuurd in Otterlo. Laat de kinderen en kleinkinderen tot mij komen gedurende 5 dagen.
    Ik hoop dat jullie ook fijne kerstdagen krijgen. Een gelukkig 2021 vanuit Houten.
    Groet, Wibo

Laat een reactie achter op Joke van Reenen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.